• შესვლა
• დარეგისტრირება

• ტექსტი

• ამობეჭდე
• გაუგზავნე მეგობარს
• კომენტარი

თარ­გ­მ­ნი­სა და ენის შე­სა­ხებ

სა­უ­ბა­რი ნი­კა სა­მუ­ში­ას­თან

24 საათი 28.04.12

სა­უ­ბა­რი ნი­კა სა­მუ­ში­ას­თან

სულ მა­ლე ქარ­თულ ენა­ზე გა­მო­ვა მსოფ­ლიო ბეს­ტ­სე­ლე­რი, სა­ი­მონ-სე­ბაგ მონ­ტე­ფი­ო­რეს დო­კუ­მენ­ტუ­რი ნა­წარ­მო­ე­ბი "იერუ­სა­ლი­მი". გა­მომ­დი­ნა­რე იქი­დან, რომ მონ­ტე­ფი­ო­რეს "ახალ­გაზ­რ­და სტა­ლინს" ქარ­თ­ვე­ლი მკითხ­ვე­ლი უკ­ვე იც­ნობს, ახა­ლი ნა­წარ­მო­ე­ბის მი­მართ მო­ლო­დი­ნი ძა­ლი­ან დი­დია. მი­უ­ხე­და­ვად სპე­ცი­ფი­კუ­რო­ბი­სა, "იერუ­სა­ლიმ­მა" შეძ­ლო, მკითხ­ველ­თა ფარ­თო წრის ყუ­რადღე­ბა ისე მი­ეპყ­რო, რომ გა­სულ წელს ამე­რი­კის ყო­ფილ­მა პრე­ზი­დენ­ტ­მა ბილ კლინ­ტონ­მა იგი წლის სა­უ­კე­თე­სო წიგ­ნად და­ა­სა­ხე­ლა.

თუ­კი ლი­ტე­რა­ტუ­რას გან­ვი­ხი­ლავთ რო­გორც აუცი­ლე­ბელ­სა და სა­ჭი­რო პრო­დუქტს, მა­შინ შეგ­ვიძ­ლია, მო­ვახ­დი­ნოთ მი­სი კლა­სი­ფი­ცი­რე­ბაც მოთხოვ­ნად და ნაკ­ლე­ბად მოთხოვ­ნად კა­ტე­გო­რი­ე­ბად. ყვე­ლამ ვი­ცით, რომ მთელ მსოფ­ლი­ო­ში ყვე­ლა­ზე მცი­რე ტი­რა­ჟით პო­ე­ზია გა­მო­დის და იყი­დე­ბა, ამ მხრივ არც სა­ქარ­თ­ვე­ლოა გა­მო­ნაკ­ლი­სი. რაც შე­ე­ხე­ბა პო­პუ­ლა­რულ ლი­ტე­რა­ტუ­რას, ყვე­ლა­ზე დი­დი დო­ზით ქარ­თუ­ლი ბა­ზა­რი თარ­გ­მ­ნილ ნა­წარ­მო­ე­ბებს ითხოვს, თუმ­ცა კი შიმ­ში­ლის დაკ­მა­ყო­ფი­ლე­ბამ­დე ძა­ლი­ან შო­რია. გვჭირ­დე­ბა და არ გვაქვს ქარ­თულ ენა­ზე სა­მეც­ნი­ე­რო წიგ­ნე­ბი, დარ­გობ­რი­ვი ლი­ტე­რა­ტუ­რა, მსოფ­ლიო კლა­სი­კის ნი­მუ­შე­ბი და თა­ნა­მედ­რო­ვე პრო­ცე­სე­ბის კვალ­ში მი­ყო­ლაც გვი­ჭირს.

მი­უ­ხე­და­ვად იმი­სა, რომ უცხო ენე­ბის შეს­წავ­ლა დღეს გა­ცი­ლე­ბით იოლია, ვიდ­რე კო­მუ­ნის­ტე­ბის პე­რი­ოდ­ში, ქარ­თ­ვე­ლი გა­მომ­ცემ­ლე­ბი პირ­და­პირ აცხა­დე­ბენ, რომ მთარ­გ­მ­ნელ­თა რე­სურ­სი არ ჰყოფ­ნით. მე­ო­რე მხრივ, ბაზ­რის სიმ­ცი­რის გა­მო არც გა­მომ­ცემ­ლო­ბე­ბი არი­ან მზად ინ­ტენ­სი­უ­რი გა­მო­ცე­მე­ბი­სათ­ვის.

ზო­გა­დად კი, გარ­და იმი­სა, რომ მსოფ­ლიო ლი­ტე­რა­ტუ­რის ქარ­თულ ენა­ზე არარ­სე­ბო­ბა ინ­ფორ­მა­ცი­ულ შიმ­შილს იწ­ვევს, ეს ენის გან­ვი­თა­რე­ბა­საც აფერ­ხებს და თა­ნა­მედ­რო­ვე მკითხ­ველს კლა­სი­კუ­რი სამ­წერ­ლო ენის მი­მართ ბა­რი­ერს უქ­მ­ნის.

რა დავ­კარ­გეთ იმით, რომ ტოლ­კი­ნის "ბე­ჭე­დე­ბის მბრძა­ნე­ბე­ლი" 50 წლის შემ­დეგ ითარ­გ­მ­ნა?

ნი­კა სა­მუ­შია, რო­მე­ლიც სწო­რედ ტოლ­კი­ნის "ჰო­ბი­ტის" და "ბეჭ­დე­ბის მბრძა­ნებ­ლის" თარ­გ­მა­ნით გა­ვი­ცა­ნით, ამ­ბობს, - ამ ნა­ხე­ვა­რი სა­უ­კუ­ნის მან­ძილ­ზე ისე შე­იც­ვა­ლა ქარ­თუ­ლი სა­მეტყ­ვე­ლო ენა, რომ უამ­რა­ვი სიტყ­ვა თუ გა­მოთ­ქ­მა უკ­ვე არ­ქა­უ­ლად ჟღერს და მის გა­მო­ყე­ნე­ბას ახალ­გაზ­რ­და მკითხ­ვე­ლი პირ­და­პირ აპ­რო­ტეს­ტებს. თა­ნა­მედ­რო­ვე ტექ­ს­ტებ­ში, რო­მელ­საც ძი­რი­თა­დად ახალ­გაზ­რ­დე­ბი კითხუ­ლო­ბენ, სა­მეტყ­ვე­ლო ენა გა­ღა­რი­ბე­ბუ­ლია, მკითხ­ვე­ლის სიტყ­ვა­თა მა­რა­გი - დაშ­რე­ტი­ლი. თით­ქოს და­უ­ჯე­რე­ბე­ლია, მაგ­რამ სიტყ­ვა "ცქე­რა" უკ­ვე არ­ქა­უ­ლად აღიქ­მე­ბა, ეს ნი­კა სა­მუ­ში­ამ სა­კუ­თარ თავ­ზე გა­მოს­ცა­და, რო­ცა მკითხ­ველ­მა მი­სი შეც­ვ­ლა მოს­თხო­ვა.

ნი­კა სა­მუ­შია: "ბეჭ­დე­ბის მბრძა­ნე­ბე­ლი" 45 ენა­ზეა თარ­გ­მ­ნი­ლი და პერ­სო­ნაჟ­თა სა­ხე­ლე­ბი ყვე­ლა ენა­ზე ადაპ­ტი­რე­ბუ­ლია, რად­გან ში­ნა­არ­სის მა­ტა­რე­ბე­ლი სა­ხე­ლე­ბია. გარ­და ამი­სა, არ­სე­ბობს ავ­ტო­რი­სა­ვე ახ­ს­ნა, რო­გორ უნ­და თარ­გ­მ­ნონ ისი­ნი. ქარ­თუ­ლი თარ­გ­მა­ნი მკითხ­ველს ისე ეხა­მუ­შა, რომ ბო­ლო­სიტყ­ვა­ო­ბა­ში გან­ვ­მარ­ტე, რა­თა ვინ­მეს თვით­ნე­ბო­ბა­ში არ და­ვე­და­ნა­შა­უ­ლე­ბი­ნე. ეს იმან გა­მო­იწ­ვია, რომ ამ წლე­ბის მან­ძილ­ზე, შემ­დეგ კი - ფილ­მის დახ­მა­რე­ბით, მკითხ­ვე­ლი ამ ნა­წარ­მო­ებს ინ­გ­ლი­სურ ენა­ზე ეც­ნო­ბო­და და მთე­ლი რი­გი სა­ხე­ლე­ბი ქარ­თულ ენა­ში ინ­გ­ლი­სუ­რი­დან დამ­კ­ვიდ­რ­და. ამ ნა­წარ­მო­ე­ბის თარ­გ­მ­ნა თით­ქოს უფ­რო გა­მი­ად­ვილ­და, ვიდ­რე თა­ნა­მედ­რო­ვე ავ­ტო­რე­ბის, რად­გან ტოლ­კი­ე­ნის ენა ახ­ლოს იყო ქარ­თულ­თან. თა­ნა­მედ­რო­ვე სამ­წერ­ლო ენა ძა­ლი­ან გა­მარ­ტივ­და, ემო­ცი­ე­ბის­გან და­ი­ცა­ლა, თით­ქოს დე­პე­შუ­რი გახ­და, და მკითხ­ვე­ლი ორი­გი­ნალ­ში ამას რომ მი­ეჩ­ვია, ქარ­თულ­შიც იმა­ვეს ითხოვს, რაც არა­ბუ­ნებ­რი­ვი გა­მო­დის. მინ­დო­და "ბე­ჭე­დე­ბის მბრძა­ნე­ბე­ლი" იმ სტი­ლით მე­თარ­გ­მ­ნა, რო­გორც ამას 50 წლის წინ გა­ა­კე­თებ­დ­ნენ, მაგ­რამ ეს ტოლ­კი­ნის ქარ­თ­ველ მოყ­ვა­რუ­ლებს რომ წა­ვა­კითხე, მითხ­რეს, ბევ­რი რამ გა­უ­გე­ბა­რია, ახალ­გაზ­რ­დებს არ მო­ე­წო­ნე­ბა­თო. იძუ­ლე­ბუ­ლი გავ­ხ­დი, რა­ღა­ცე­ბი გა­მე­მარ­ტი­ვე­ბი­ნა.. თუმ­ცა კი, წიგ­ნი რომ გა­მო­ვი­და, მად­ლო­ბას მიხ­დიდ­ნენ, რამ­დე­ნი ახა­ლი სიტყ­ვა გა­ვი­გე­თო", - ამ­ბობს ნი­კა სა­მუ­შია.

ლი­ტე­რა­ტუ­რას, გარ­და სი­ა­მოვ­ნე­ბის მი­ნი­ჭე­ბი­სა, სა­გან­მა­ნათ­ლებ­ლო და აღ­მ­ზ­რ­დე­ლო­ბი­თი უნა­რიც გა­აჩ­ნია. ეს არა მხო­ლოდ მწერ­ლებ­მა, მთარ­გ­მ­ნე­ლებ­მაც კარ­გად იცი­ან, თუმ­ცა კი ისიც რე­ა­ლო­ბაა, რომ მთელ რიგ სიტყ­ვებ­სა და ტერ­მი­ნებს, რაც უკ­ვე შე­მო­ვი­და და ნე­ო­ლო­გიზ­მე­ბის სა­ხე­ლით დამ­კ­ვიდ­რ­და, ფაქ­ტობ­რი­ვად, ვე­ღა­რა­ფე­რი ჩა­ა­ნაც­ვ­ლებს. იმი­სათ­ვის, რომ ახა­ლი ტერ­მი­ნე­ბი დამ­კ­ვიდ­რ­დეს, ისი­ნი ხში­რად უნ­და შეგ­ვ­ხ­ვ­დეს ტექ­ს­ტებ­ში, მაგ­რამ მა­თი შე­მო­ტა­ნა დრო­უ­ლად უნ­და მოხ­დეს. "მა­იკ­რო­სოფ­ტის" ქარ­თულ ცენტრს აქვს ოფი­ცი­ა­ლუ­რად შე­მუ­შა­ვე­ბუ­ლი ტერ­მი­ნე­ბი, რომ­ლე­ბიც უნ­და გა­მო­ვი­ყე­ნოთ, მაგ­რამ გა­მომ­დი­ნა­რე იქი­დან, რომ ქარ­თუ­ლი ანა­ლო­გე­ბის შე­მუ­შა­ვე­ბა დაგ­ვი­ან­და, ლი­ტე­რა­ტუ­რა­ში მა­თი ხმა­რე­ბა გა­უ­გე­ბა­რიც კი ხდე­ბა, აღა­რა­ფერს ვამ­ბობთ სა­მეტყ­ვე­ლო ენა­ზე. რო­გორც ნი­კა სა­მუ­შია ამ­ბობს, ცდი­ლობს სიტყ­ვა "ფოლ­დე­რის" ნაც­ვ­ლად "სა­ქა­ღალ­დე" და­წე­როს და "იკონ­კას" ნაც­ვ­ლად "ხა­ტუ­ლა", მაგ­რამ ამ ანა­ლო­გებს მკითხ­ვე­ლი სულ სხვა მნიშ­ვ­ნე­ლო­ბით აღიქ­ვამს. ასე­ვეა მან­ქა­ნის დე­ტა­ლებ­ზეც.

თა­ნა­მედ­რო­ვე მკითხ­ვე­ლი იმი­თაც გა­მო­ირ­ჩე­ვა, რომ მის­თ­ვის დრო წიგ­ნ­თან მი­მარ­თე­ბა­შიც დაჩ­ქარ­და. შე­სა­ბა­მი­სად, გუ­შინ გა­მო­ცე­მუ­ლი წიგ­ნის გაგ­რ­ძე­ლე­ბას წა­კითხ­ვის­თა­ნა­ვე ითხო­ვენ. ევ­რო­პულ ენებ­ზე ეს თით­ქ­მის ხერ­ხ­დე­ბა, ჩვენს შემ­თხ­ვე­ვა­ში კი, გა­მო­ცე­მის ტექ­ნი­კურ მხა­რეს რომ თა­ვი და­ვა­ნე­ბოთ, ეს ტემ­პი ხა­რის­ხ­ზეც ჰპო­ვებს ასახ­ვას - ძნე­ლია, ასეთ მა­რა­თონ­ში ანა­ლო­გე­ბის მო­ძებ­ნა, ქარ­თუ­ლი ენის თა­ვი­სე­ბუ­რე­ბი­დან გა­მომ­დი­ნა­რე. რო­გორ მთარ­გ­მ­ნე­ლი თვლის, რომ რაც უნ­და და­უხ­ვე­წა­ვი იყოს თარ­გ­მა­ნი, სჯობს, სულ უფ­რო მე­ტი გა­მოვ­ცეთ, ამით ენაც მე­ტად გა­ცოცხ­ლ­დე­ბა და ნე­ო­ლო­გიზ­მე­ბიც ნაკ­ლე­ბად დამ­კ­ვიდ­რ­დე­ბა, ძი­ე­ბებ­ში ანა­ლო­გე­ბი უფ­რო მო­ი­ძებ­ნე­ბაო.

ფაქ­ტია, დღეს ენო­ლო­გიზ­მე­ბით გა­ჯე­რე­ბულ ენა­ზე მეტყ­ველ თა­ო­ბას კლა­სი­კუ­რი ტექ­ს­ტე­ბის მი­მართ გა­უცხო­ე­ბა და­ე­მარ­თა, არა­თუ მნიშ­ვ­ნე­ლო­ბა არ ეს­მით, სიტყ­ვა­თა ჟღე­რა­დო­ბა­საც კი იწუ­ნე­ბენ. ნი­კა სა­მუ­ში­ას თქმით, გა­მო­სა­ვა­ლი ის არის, რომ რაც შე­იძ­ლე­ბა ბევ­რი რამ ვთარ­გ­მ­ნოთ - წიგ­ნე­ბი, ფილ­მე­ბი, ვი­დე­ო­თა­მა­შე­ბი, რა­თა მომ­ხ­მა­რე­ბელს მაქ­სი­მა­ლუ­რად ჰქონ­დეს შე­ხე­ბა ქარ­თულ ენას­თან. მარ­თა­ლია, პო­პუ­ლა­რულ­მა სო­ცი­ა­ლურ­მა ქსელ­მა "ფე­ის­ბუქ­მა" ქარ­თუ­ლე­ნო­ვა­ნი ვერ­სია გა­ა­კე­თა, მაგ­რამ მას იშ­ვი­ა­თად მი­მარ­თა­ვენ, უცხო ენის შეს­წავ­ლის პრო­ცეს­ში მყო­ფი ახალ­გაზ­რ­დე­ბი პრაგ­მა­ტუ­ლი მიზ­ნით უცხო­ე­ნო­ვან ვერ­სი­ებს არ­ჩე­ვენ და ყო­ველ­დღი­უ­რი მოხ­მა­რე­ბი­სას ერ­თობ უც­ნა­უ­რი სიტყ­ვათ­წარ­მო­ებ­ლუ­რი პრო­ცე­სი და­იწყო - ინ­გ­ლი­სუ­რი სიტყ­ვე­ბი ქარ­თულ კონ­ს­ტ­რუქ­ცი­ა­ში ჩაჯ­და და ვამ­ბობთ: "და­მი­ლა­ი­ქე", "და­მი­ლინ­კე", "და­ა­შე­ა­რე"...

სამ­წუ­ხა­როდ, ვი­დე­ო­თა­მა­შე­ბი არა­ო­ფი­ცა­ლუ­რი ვერ­სი­ით ვრცელ­დე­ბა და ქარ­თუ­ლად მათ თარ­გ­მ­ნა­ზე არა­ვინ ფიქ­რობს, ამი­ტომ ინ­გ­ლი­სუ­რი სიტყ­ვე­ბი პირ­და­პირ მკვიდ­რ­დე­ბა. ასე­ვე პირ­და­პირ მკვიდ­რ­დე­ბა პო­პუ­ლა­რუ­ლი კი­ნოგ­მი­რე­ბის სა­ხე­ლე­ბიც. მი­უ­ხე­და­ვად იმი­სა, რომ "ადა­მი­ა­ნი ობო­ბა" დიდ­ხანს ის­მო­და კი­ნო­ეკ­რა­ნი­დან, "სპა­ი­დერ­მენ­მა" მა­ინც შეძ­ლო მი­სი ჩა­ნაც­ვ­ლე­ბა, ასე­ვე მოხ­და "ბეტ­მე­ნი­სა" და "სუ­პერ­მე­ნის" შემ­თხ­ვე­ვა­შიც.

წიგ­ნე­ბის თარ­გ­მ­ნას რომ და­ვუბ­რუნ­დეთ, ყვე­ლა­ზე დი­დი დო­ზით ბეს­ტ­სე­ლე­რე­ბი გა­მო­დის, გან­სა­კუთ­რე­ბით პო­პუ­ლა­რუ­ლი ფენ­ზე­ტი­სა და დე­ტექ­ტი­უ­რი ჟან­რის ნა­წარ­მო­ე­ბე­ბია. ამას სა­ბაზ­რო ეკო­ნი­მი­კა გა­ნა­პი­რო­ბებს - 21-ე სა­უ­კუ­ნის მკითხ­ვე­ლი, უცხო­ეთ­შიც და ჩვენ­შიც, მსუ­ბუქ ტექ­ს­ტებს ითხოვს. ხან­და­ხან იმა­საც კი ვფიქ­რობთ, რომ ამ­გ­ვა­რი ლი­ტე­რა­ტუ­რის მი­წო­დე­ბით მათ თით­ქოს გე­მოვ­ნე­ბას ვუ­ფუ­ჭებთ. თუმ­ცა კი, პრობ­ლე­მა ისევ არა კითხ­ვა­ში, არა­მედ კითხ­ვის იგ­ნო­რი­რე­ბა­შია, ხო­ლო წიგ­ნებს, თუნ­დაც "მსუ­ბუ­ქებს," შე­უძ­ლი­ათ, მკითხ­ვე­ლი საკ­მა­ოდ ფარ­თო გზა­ზე გა­იყ­ვა­ნოს. მსგავს პო­პუ­ლა­რულ გა­მო­ცე­მებ­ში ამო­კითხუ­ლი ინ­ფორ­მა­ცია უფ­რო ავ­ტო­რი­ტე­ტუ­ლად ჟღერს, ვიდ­რე მშობ­ლე­ბის და მას­წავ­ლებ­ლის მი­ერ ნათ­ქ­ვა­მი. ნი­კა სა­მუ­ში­ამ სო­ცი­ა­ლურ ქსე­ლებ­ზე დაკ­ვირ­ვე­ბით აღ­მო­ა­ჩი­ნა, რომ "ბინ­დის" სა­გას გა­მოს­ვ­ლის შემ­დეგ ახალ­გაზ­რ­დე­ბი ჯე­ინ ოს­ტი­ნი­სა და ემი­ლი ბრონ­ტეს რო­მა­ნე­ბით და­ინ­ტე­რეს­დ­ნენ, რად­გან მთა­ვარ გმირს ეს წიგ­ნე­ბი უყ­ვარ­და.

"შე­იძ­ლე­ბა ტექსტს მხატ­ვ­რუ­ლი ღი­რე­ბუ­ლე­ბა არ ჰქონ­დეს, მაგ­რამ წიგ­ნი მა­ინც და­დე­ბით გავ­ლე­ნას ახ­დენს. ამი­ტო­მაც მათ უნ­და ჰქონ­დეთ სა­შუ­ა­ლე­ბა, იკითხონ ის, რა­საც მა­თი თა­ნა­ტო­ლე­ბი კითხუ­ლო­ბენ მსოფ­ლი­ო­ში. ეს კი მოთხოვ­ნას გა­ა­ჩენს, კლა­სი­კაც წა­ი­კითხონ და თა­ნაც ქარ­თუ­ლად. ჩვენ კი არ უნ­და ვე­ლო­დოთ, რო­დის ამო­ვავ­სებთ თეთრ ლა­ქებს და თა­ნა­მედ­რო­ვე ტექ­ს­ტებ­ზე მე­რე გა­და­ვი­დეთ, არა­მედ პრო­ცე­სებს უნ­და გავ­ყ­ვეთ. მუდ­მი­ვად დევ­ნის რე­ჟიმ­ში ყოფ­ნა სა­ჭი­რო არ არის, ჯერ ჰე­სე­სა და ფოკ­ლ­ნე­რის წამ­კითხ­ვე­ლი უნ­და გავ­ზარ­დოთ," - ასე ფიქ­რობს ნი­კა სა­მუ­შია.

რაც შე­ე­ხე­ბა სა­ი­მონ-სე­ბაგ მონ­ტე­ფი­ო­რეს "იერუ­სა­ლიმს", რი­თიც ჩვე­ნი სტა­ტია და­ვიწყეთ, იგი ის­ტო­რი­უ­ლი ნაშ­რო­მია და მო­ი­ცავს ამ ბიბ­ლი­უ­რი ქა­ლა­ქის ის­ტო­რი­ას, უძ­ვე­ლე­სი დრი­ო­დან დღემ­დე. მწე­რა­ლი არ­ქე­ო­ლო­გი­ურ მა­სა­ლებს იყე­ნებს ამა თუ პერ­სო­ნა­ჟის რე­ა­ლუ­რო­ბის და­სად­გე­ნად, იშ­ვე­ლი­ებს არაბ ის­ტო­რი­კოს­თა ცი­ტა­ტებს. ნი­კა სა­მუ­ში­ას თქმით, ეს სრუ­ლი­ად გან­ს­ხ­ვა­ვე­ბუ­ლია, რაც აქამ­დე ითარ­გ­მ­ნა. იმის გა­მო, რომ იქ გა­მო­ყე­ნე­ბუ­ლი ნაშ­რო­მე­ბი ქარ­თულ ენა­ზე არ გვაქვს, თა­ნაც ძა­ლი­ან პო­ე­ტუ­რი ტექ­ს­ტე­ბია, მთარ­გ­მენ­ლის­გან მა­თი გად­მო­ქარ­თუ­ლე­ბა დიდ სიფ­რ­თხი­ლეს ითხოვ­და. სხვა­დას­ხ­ვა ნაშ­რო­მე­ბი­დან ამო­ნა­რი­დი ცი­ტა­ტე­ბის თუ ის­ტო­რი­უ­ლი პერ­სო­ნაჟ­თა სა­ხე­ლე­ბი­სა და გა­მო­ნათ­ქ­ვა­მე­ბის თარ­გ­მ­ნა სირ­თუ­ლეს წარ­მოდ­გენ­და. გარ­და ამი­სა, ტექ­ს­ტი და­წე­რი­ლია მოკ­ლე წი­ნა­და­დე­ბე­ბით, რომ­ლის გად­მო­ტა­ნაც ქარ­თულ ენა­ზე არ ხერ­ხ­დე­ბა. ნი­კა სა­მუ­ში­ას თქმით, სირ­თუ­ლეს ქმნი­და ის უამ­რა­ვი მე­ტა­ფო­რა, რა­საც ავ­ტო­რი იყე­ნებს. თარ­გ­მ­ნის პრო­ცეს­ში მას უამ­რა­ვი და­მა­ტე­ბით მა­სა­ლის გაც­ნო­ბა დას­ჭირ­და.

ასე­თი ტექ­ს­ტე­ბი სპე­ცი­ფი­კუ­რია, მკითხ­ველ­თა ფარ­თო წრე შე­იძ­ლე­ბა არ ჰყავ­დეს, მაგ­რამ მხატ­ვ­რულ ტექ­ს­ტებ­ზე მე­ტად დო­კუ­მენ­ტუ­რი ტექ­ს­ტე­ბის შიმ­ში­ლი გვაქვს. ჭირს მა­თი მთარ­გ­მ­ნე­ლე­ბიც, გა­მო­ცე­მაც და მკითხ­ველ­საც უჭირს ქარ­თულ ენა­ზე მა­თი მი­ღე­ბა, რად­გან წლე­ბის გან­მავ­ლო­ბა­ში მიჩ­ვე­ულ­ნი იყ­ვ­ნენ, ამ­გ­ვარ ტექ­ს­ტებს რუ­სულ ან ორი­გი­ნა­ლურ ენა­ზე გაც­ნო­ბოდ­ნენ, ქარ­თულ თარ­გ­მანს ეჭ­ვის თვა­ლით უყუ­რებ­დ­ნენ და ეს დღე­საც გრძელ­დე­ბა.

რა უნ­და ქნან მთარ­გ­მ­ნე­ლებ­მა, რომ ეს სტე­რე­ო­ტი­პი და­იმ­ს­ხ­ვ­რეს? მა­თი თქმით,

მე­ტი უნ­და ითარ­გ­მ­ნოს და მე­ტი გა­მო­ი­ცეს, თარ­გ­მა­ნის ენა დღეს რომ ხე­ლოვ­ნუ­რი გვეჩ­ვე­ნე­ბა, მხო­ლოდ ამ გზით და­იხ­ვე­წე­ბა. წე­ლი­წად­ში ერ­თი და ორი კი არა, 10-15 წიგ­ნის გა­მო­ცე­მა მა­ინ­ცაა სა­ჭი­რო. ალ­ბათ, უნ­და და­ვე­თან­ხ­მოთ.

• ამობეჭდე
• გაუგზავნე მეგობარს
• კომენტარი

ამბები

• პოლიტიკა
• უცხოეთი
• რეგიონი
• ინტერვიუ
• სამართალი

ბიზნესი

• ტექნოლოგიები
• ფინანსები
• ბანკები
• მშენებლობა
• რეალური კაპიტალი

სპორტი

• ფეხბურთი
• კალათბურთი
• ჭიდაობა
• რაგბი
• ჭადრაკი
• სხვა

საზოგადოება

• განათლება
• მედია
• მეცნიერება
• ევროპა ირჩევს

რევიუ

• ხელოვნება და დიზაინი
• თეატრი
• კინო
• წიგნები
• ტელევიზია
• მუსიკა

სტილი

• სახლი
• მოდა
• მარანი
• კულინარია
• ავტო

თვალსაზრისი

• აგორა
• ფოსტა
• ბლოგი
• პრესომბუდსმენი

ტენდერები

The New York Times