ელეანორი, დასავლეთ ვირჯინია. 1935. ადრეული გაზაფხული, დიდი დეპრესიის წელი. მუქთმიანი, ოთხიოდე წლის გოგონა დედამისსა და ორ დასთან ერთად ნჯღრევით მიმავალ მანქანაში ზის; მანქანა წვიმით დაბურულ ღამეში მიიკვლევს გზას.
როდესაც გასულ საუკუნეში, აფხაზეთის ომის შემდეგ გაუბედურებულ და გაპარტახებულ საქართველოში ფესტივალი "საჩუქარი" ჩატარდა, საზოგადოების დიდი ნაწილი აღშფოთებას ვერ მალავდა.
ეს მოხდა საბჭოთა "პერესტროიკის რუპორების" ხანაში, ჰემანგიომიანი (ლათინური სიტყვაა, იმერულად ნიშნავს ტყლიპს) გორბაჩოვის მშრალი კანონის დროს აღმოსავლეთიდან მომავალ ტრანსციმბირულ ექსპრესში - ვლადივოსტოკი-მოსკოვი.
ისრაელში ჩატარებულმა ამასწინანდელმა გათხრებმა გვიჩვენა, რომ ქვის ხანის წინაპრებს საოცრად ადრეულ ეტაპზე დაუწყიათ ღია ცის ქვეშ საცხოვრებელი სივრცის ორგანიზება და მისი სხვადასხვა საქმიანობებისათვის გამოყოფა.